Een toeristische route.
Op 14 januari rijden we een toeristische route. Eigenlijk maakt het deel uit van de zogenoemde Garden route. De hele route is veel langer, dat zullen we later nog wel zien. We beperken ons tot de West-Kaap.
De heenweg naar Cape Agulhas nemen we een dirt road. Dat is de benaming voor een zandweg. Best goed berijdbaar, maar achteraf waren we blij dat er geen problemen ontstonden. Overige verkeer is er nauwelijks. En als vreemdeling ben je ook kwetsbaar. En de route naar Bredasdorp vanaf Sommerset West bedraagt ruim 140 kilometer. Dus waren we wel lang onderweg.
Maar het was de moeite waard. Toen we bij de kust kwamen, stonden we versteld van de schoonheid van het gesteente en de zee.
Als eerste gingen we naar Cape Agukhas, het meest zuidelijke puntje van het Afrikaanse continent.
Op deze plaats ontmoeten de Indische Oceaan en de Atlantische Oceaan elkaar en ligt de Agulhasbank. De warme Agulhasstroom vloeit langs de oostkust van Afrika af en draait terug naar de Indische Oceaan. De zee rondom Kaap Agulhas is berucht wegens winterstormen en reusachtige golven, die 30 meter hoog kunnen worden en zelfs grote schepen kunnen verpletteren. In 1849 is er de Kaap Agulhasvuurtoren gebouwd.
De zeebodem nabij de kust is uitermate vlak, en staat bekend als de beste visvangstgrond in Zuid-Afrika. Deze wordt de Agulhasbank genoemd en is minder dan 100 meter diep. Pas 250 km verder de zee in, wordt het geleidelijk dieper.
De naam Agulhas betekent Naalden. Portugese zeelieden noemden de kaap zo omdat de kompasnaald in deze regio voor grote verwarring zorgde. Rond het jaar 1500 werd ontdekt dat hier, in tegenstelling tot wat de magnetische declinatie laat vermoeden, het magnetische noorden (het noorden volgens een kompasnaald) toentertijd wel samenviel met het geografische noorden. (De magnetische noordpool verplaatst zich in de loop der tijden.)
Kaap Agulhasvuurtoren
Ontmoeting Indische en Atlantische Oceaan
Daarna vertrekken we richting Hermanus. Een echt toeristenplaatsje aan de Atlantische kust.
Hermanus, (Nederlands, verouderd: Hermanuspietersfontein) is een kustplaats met 10.500 inwoners, in Zuid-Afrika. Onder toeristen staat het vooral bekend als een geschikte plaats voor het spotten van walvissen. Hier bevindt zich namelijk het paringsgebied van de zuidkaper, een grote walvissoort. De walvissen zijn tot op enkele meters nabij te benaderen. Het dorp beschikt over een walvisomroeper, deze blaast in het walvishoogseizoen (augustus tot oktober) op een grote hoorn en geeft de plaats aan waar de walvissen te zien zijn. Voor ons bezoek niet relevant want in januari zijn de walvissen er niet.
Het voelt bijna decadent aan om in Hermanus te verblijven. Ook hier weer een schril contrast met wat we tot nu toe hebben ervaren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten