Eerste ervaringen met een township.
Nadat we kennis hebben gemaakt met de behoorlijke decadentie van een privé terrein met wild, komen we nu in een totaal andere wereld. Zuid Afrika is een land van extreme uitersten. Onze dochter was in haar stage met diverse projecten bezig. Eén daarvan was bij Grabouw (een plaats in de regio Theewaterskloof) in de township Rooidakke.
De Zuid-Afrikaanse townships, ook wel: kasies, naar het Afrikaanse lokasies, zijn woongebieden aan de rand van de stad die tot de val van de apartheid voorzien werden voor "niet-blanke" inwoners, dus de zwarte bevolking, kleurlingen en Indiërs. Sinds de val van de apartheid en het aantreden van een nieuwe regering, op nationaal vlak het ANC, zijn er projecten om de woonomstandigheden van de inwoners te verbeteren, met verschillend resultaat. Niet alles is geslaagd en een deel van de plannen is ook niet gerealiseerd.
Er werden geprobeerd in een razend tempo heel eenvoudige huisjes te bouwen. De druk op de townships blijft evenwel zeer hoog, onder andere door een grote instroom van immigranten uit arme regio's, zoals de Oost-Kaap, en uit het buitenland: Congo, Mozambique en Zimbabwe. Grote delen bestaan daarom nog steeds uit hutjes.
Bekende grote townships zijn:
Soweto en Alexandra, beide bij Johannesburg,
guguletu en Khayelitsha nabij Kaapstad,
Atteridgeville, Ga-Rankuwa, Mabopane en Mamelodi nabij Pretoria,
Mdantsane bij Oos-Londen.
Maar daar blijft het niet bij. Juist de minder bekende townships worden veelal nog nauwelijks verbeterd. Mede door corrupt bestuur, geld wat niet op de goede plek aankomt en gebrek aan visie.
Hieronder een impressie van het leven in een township.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten